Pięć obronionych meczboli i zwycięstwo

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

W Johannesburgu Frederico Gil obronił jedną a debliści Ivan Navarro oraz David Ferrer trzy piłki meczowe i awansowali do dalszy gier. W Zagrzebie Mischa Zverev pobił ich wyczyn, bowiem w spotkaniu z Victorem Hanescu obronił aż pięć meczboli, aby ostatecznie znaleźć się w gronie ćwierćfinalistów. 23-letni Ivan Dodig kontynuuje swoją wspaniałą przygodę w PBZ Zagreb Indoors. Po pokonaniu Igora Andriejewa dziś wyeliminował Ernestsa Gulbisa. Jednak nie wszyscy Chorwaci mieli tyle szczęścia…

Dwie godziny i trzydzieści osiem minut trwała dramatyczna batalia Mischy Zvereva i Victora Hanescu. Mecz był bardzo wyrównany, obaj zawodnicy mieli niezwykle zbliżone statystyki. Rumun wygrał w całym spotkaniu 125 piłek, a jego rywal o dwie mniej, a mimo tego, to właśnie Niemiec znalazł się w ćwierćfinale. Pierwszego seta przegrał, ale dwa kolejne padły jego łupem i chociaż Hanescu miał aż pięć meczboli, Zverev nie stracił głowy, wykazując się ogromną odpornością psychiczną i wygrał ostatecznie 4:6, 7:5, 7:6(7).

Ivan Dodig zaserwował osiem asów, wygrał 70% piłek po pierwszym podaniu oraz 61% po drugim i awansował do najlepszej ósemki turnieju w Zagrzebiu. W pokonanym polu tym razem zostawił utalentowanego 20-latka Ernestsa Gulbisa. Spotkanie było wyrównane, ale w obu partiach kropkę nad i stawiał rozgrywający zawody życia Chorwat. Zdobył dwa przełamania, sam tracąc podanie tylko raz i zwyciężył 7:6(3), 6:4.

Mniej szczęścia miał dziś Ivo Karlović. Rozstawiony z trójką kolejny z faworytów gospodarzy nie sprostał broniącemu tytułu Siergiejowi Stachowskiemu. Ukrainiec zanotował lepszą skuteczność piłek wygrywanych po pierwszym serwisie od swojego rywala, co było kluczem do zwycięstwa. Stachowski znalazł sposób na potężne, choć dzisiaj nieco mniej celne, pierwsze podanie przeciwnika. W pierwszej partii wykorzystał jedną z pięciu okazji na breaka i wygrał 6:4. W drugiej o przełamanie lepszy był Karlović. Decydujący set był swoistą bitwą na serwisy. Ukrainiec nie przegrał żadnego, a Chorwat tylko jeden punkt po pierwszym podaniu, jednak jedną jedyną szansę na breaka wykorzystał Stachowski i to on awansował do ćwierćfinału.

Wyniki drugiej rundy:
Ivan Dodig (Chorwacja, Q) – Ernests Gulbis (Łotwa) 7:6(3), 6:4
Mischa Zverev (Niemcy) – Victor Hanescu (Rumunia) 4:6, 7:5, 7:6(7)
Siergiej Stachowski (Ukraina) – Ivo Karlović (Chorwacja, 3) 6:4, 3:6, 6:3

Zobacz komplet wyników z Zagrzebia

Wyłoniono komplet ćwierćfinalistów wrocławskiego challengera

/ Tomasz Krasoń , źródło: kghm-dialog-atp.pl, foto: kghm-dialog-atp.pl

Po emocjach związanych z występami Polaków w KGHM Polish Indoors we Wrocławiu czwartek okazał się o wiele spokojniejszym dniem. Nie tylko dlatego, że w Hali Orbita nie grali Biało-Czerwoni. Wszystkie spotkania drugiej rundy zakończyły się bowiem w dwóch setach.

Jedynym rozstawionym tenisistą, który w czwartek pożegnał się z imprezą, został Michaił Elgin. Grający z „ósemką” Rosjanin okazał się słabszy od Edouarda Rogera-Vasselina. 25-letni Francuz triumfował 6:1, 6:4. Roger-Vasselin o wiele lepiej serwował i do tego trzykrotnie przełamał tenisistę z Sankt Petersburga.

Ćwierćfinałowym rywalem Francuza będzie rozstawiony z „czwórką” Karol Beck. 26-letni Słowak pokonał 6:1, 6:4 Czecha Pavla Snobela. Beck lepiej radził sobie w kluczowych momentach, trzykrotnie przełamał rywala i po 1 godzinie i 5 minutach gry wygrał spotkanie.

Kolejną parę ćwierćfinałową utworzyli Michael Berrer i Santiago Giraldo. Rozstawiony z „siódemką” Niemiec zwyciężył 6:1, 6:4 Rumuna Adriana Cruciata, który w pierwszej rundzie wyeliminował po zaciętej walce Jerzego Janowicza. Natomiast grający z „siódemką” Kolumbijczyk pokonał znakomitego deblistę, Czecha Lukasa Dlouhego. Spotkanie było najbardziej wyrównanym czwartkowym widowiskiem i zakończyło się wynikiem 6:4, 7:6(2).

Do sporej niespodzianki doszło w turnieju gry podwójnej. Na ćwierćfinale udział w imprezie zakończyła najwyżej rozstawiona para, Niemcy Michael Kohlmann i Philipp Marx. Ich pogromcami zostali Rosjanie Michaił Elgin i Aleksandr Kudriawcew.

Wyniki drugiej rundy singla:
Michael Berrer (Niemcy, 3) – Adrian Cruciat (Rumunia) 6:1, 6:4
Santiago Giraldo (Kolumbia, 7) – Lukas Dlouhy (Czechy) 6:4, 7:6(2)
Edouard Roger-Vasselin (Francja) – Michaił Elgin (Rosja, 8) 6:1, 6:4
Karol Beck (Słowacja, 4) – Pavel Snobel (Czechy) 6:1, 6:4

Zobacz komplet czwartkowych wyników wrocławskiego challengera!

Drugie zwycięstwo Polek

/ Tomasz Krasoń , źródło: fedcup.com/własne, foto: fedcup.com

Polska reprezentacja biorąca udział w rozgrywkach Grupy I Strefy Euroafrykańskiej Pucharu Federacji odniosła kolejne zwycięstwo. Nasze tenisistki pewnie pokonały Szwedki, wygrywając wszystkie trzy spotkania. Do awansu do sobotnich play-offów brakuje Polkom zwycięstwa nad teoretycznie najsłabszą w grupie Bośnią i Hercegowiną.

Czwartkowa rywalizacja ze Szwedkami zaczęła się od pojedynku drugich rakiet tych reprezentacji. Biało-czerwonych barw broniła Katarzyna Piter. Niespełna 18-letnia poznanianka bardzo dobrze rozpoczęła spotkanie ze znacznie wyżej notowaną (178 WTA) Johanną Larsson. Polka objęła prowadzenie 5:2, i pomimo że przytrafił jej się chwilowy kryzys, to zdołała wygrać tę odsłonę 6:4. Drugi set to okres słabszej gry naszej zawodniczki, która całkowicie oddała inicjatywę rywalce. Larsson wygrała tę część spotkania 6:1. Trzecia partia była dość wyrównana, ale prowadzenie obejmowała w niej Piter. I to właśnie Polka wygrała 6:4 i zapewniła naszej ekipie pierwszy punkt.

Kolejnym spotkaniem w Coral Tennis Club było starcie Agnieszki Radwańskiej z Sofią Arvidsson. Polka doskonale wywiązała się z roli faworytki, wygrywając 6:2, 6:3. Jej zwycięstwo nie było ani przez moment zagrożone. Radwańska znakomicie spisuje się jako liderka polskiej ekipy. W Tallinie odniosła już dwa zwycięstwa nad tenisistkami z pierwszej setki i udowodniła, że porażka w pierwszej rundzie Australian Open była tylko wypadkiem przy pracy.

Kropkę nad „i” postawiły deblistki, Klaudia Jans i Alicja Rosolska. Dziesiąta para rankingu Race i finalistki imprezy WTA w Brisbane wygrały 6:4, 6:2 z Sofią Arvidsson i Johanna Larsson. Pierwsza partia była dość wyrównana, ale ostatecznie przewagę przełamania uzyskały Polki. W drugiej odsłonie ich przewaga uwidoczniła się i Klaudia z Alicją triumfowały 6:2.

Dzięki dwóm zwycięstwom Polska znajduje się na czele grupy B. W tabeli wyprzedzamy Rumunki, które dzisiaj pewnie pokonały Bośniaczki 3:0, oraz Szwedki.

Piątkowa konfrontacja z Bośniaczkami nie powinna sprawić naszym tenisistkom większych problemów. Trzon ekipy z Bałkanów stanowią Sandra Martinović i Mervana Jugić-Salkić. Zawodniczki te plasują się jednak dopiero w trzeciej setce singlowego rankingu WTA.

W pozostałych grupach przewodzą Brytyjki, Białorusinki i Estonki i to prawdopodobnie te ekipy zagrają w sobotnich play-offach o awans do baraży o awans do Grupy Światowej II.

Polska – Szwecja 3:0
Katarzyna Piter – Johanna Larsson 6:4, 1:6, 6:4
Agnieszka Radwańska (Polska) – Sofia Arvidsson (Szwecja) 6:2, 6:3
K. Jans, A. Rosolska (Polska) – S. Arvidsson, J. Larsson (Szwecja) 6:4, 6:2

Zobacz komplet czwartkowych wyników Grupy I Strefy Euroafrykańskiej Pucharu Federacji!

Dobry dzień na obronę piłek meczowych

/ Anna Wilma , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

Po wczorajszych problemach z aurą, dziś w Johannesburgu udało się spokojnie zakończyć wszystkie planowane spotkania. W konkurencji singlistów awans do ćwierćfinału wywalczył główny faworyt, Jo-Wilfried Tsonga, a oprócz niego również rozstawieni Guillermo Garcia – Lopez i Jeremy Chardy. W grze podwójnej niespodziewaną porażkę ponieśli Marcel Granollers i Santiago Ventura (numer 3).

Legitymujący się kongijskimi korzeniami Jo-Wilfried w największym mieście Afryki Południowej czuje się jak u siebie w domu. Wczoraj, wraz z dwoma czołowymi deblistami z RPA, Jeffem Coetzee i Wesleyem Moodiem i pod eskortą policji pojechał do White City w Jabavu. Celem podróży zawodników było centrum tenisowe imienia Arthura Ashe’a zagrali w tenisa z małymi dziećmi – niektóre z nich rakietę trzymały w ręku po raz pierwszy w życiu. Po tak solidnym treningu wszyscy trzej panowie, rozstawieni z Johannesburgu z najwyższymi numerami, nie powinni mieć problemów z wygrywaniem kolejnych spotkań.

Tezę tę potwierdził dzisiaj Tsonga. Pół-Afrykanin w barwach Francji poradził sobie z Denisem Istominem z Uzbekistanu w nieco ponad godzinę. Mecz o ćwierćfinał zakończył się wynikiem 6:1, 6:4 na korzyść byłego wicemistrza Australian Open. Głównym atutem faworyta było podanie – Tsonga ani razu nie musiał bronić swoich gemów serwisowych. W sumie wygrał sześć na dziesięć rozegranych punktów. Jego kolejnym przeciwnikiem będzie Kristof Vliegen. Belg, siódmy gracz South African Tennis Open, wyeliminował dzisiaj Ivo Minara 6:4, 6:1.

Guillermo Garcia – Lopez pewnie, choć po wyrównanym pojedynku, uzupełnił grono ośmiu ćwierćfinalistów. W czwartkowe popołudnie ograł 6:4, 7:5 Leonardo Mayera, mało znanego zawodnika z Argentyny. Amerykanin miał aż siedem możliwości przełamania serwisu swojego wyżej notowanego rywala, ale tylko raz z takiej szansy skorzystał. Tymczasem Hiszpan odnotował stuprocentową skuteczność przy break pointach, co okazało się kluczowe dla losów drugiej partii. Teraz Lopez spotka się z Federico Gilem.

Reprezentant Portugalii po dwóch i pół godziny gry wyeliminował z zawodów główną singlową nadzieję gospodarzy, Rika de Voest 4:6, 7:5, 6:4. Pojedynek miał bardzo dramatyczny przebieg, a zawodnik z Półwyspu Iberyjskiego obronił jedną piłkę meczową w drugim secie. De Voest miał do dyspozycji piętnaście break pointów (wykorzystał 5), Gil natomiast 10 (6 zamienił na przełamania). Panowie rozegrali w sumie dwieście punktów.

W czysto hiszpańskim meczu pierwszej rundy gry podwójnej David Ferrer i Ivan Navarro okazali się lepsi od Marcela Granollersa i Santiago Ventury 6:3, 4:6, 13-11. Zwycięzcy tego pojedynku wykazali się niesamowitą odpornością psychiczną, broniąc w mistrzowskim tie-breaku aż trzy piłki meczowe!

Druga runda singla:
Jo-Wilfried Tsonga (Francja, 1) – Denis Istomin (Uzbekistan) 6:1, 6:4
Guillermo Garcia – Lopez (Hiszpania, 4) – Leonardo Mayer (Argentyna) 6:4, 7:5
Federico Gil (Portugalia) – Rik de Voest (Republika Południowej Afryki, WC) 4:6, 7:5, 6:4

Zobacz komplet wyników z Johannesburga!

Pokonać siebie

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: australianopen.com/atpworldtour.com/własne, foto:

„Boże, to mnie dobija”, zdołał wyksztusić, po czym wylał morze łez. 15 tysięcy ludzi zgromadzonych na Rod Laver Arena wstało i zaczęło bić brawo. Jemu i tylko jemu.  Eksplozja uczuć Rogera Federera chwytała za serce każdego miłośnika tenisa. A jeśli komuś emocji było mało, to widok Rafaela Nadala, obejmującego Szwajcara w geście pocieszenia, musiał załatwić sprawę. Ten obrazek napawał ogromną radością, bo czy w sporcie może być coś piękniejszego niż triumf przyjaźni nad rywalizacją? Płakał Wielki Mistrz i pewnie niejeden z nas płakał razem z nim, bo nie dało się przejść obojętnie obok tak ogromnej dawki braterstwa, uznania i wzruszeń.

Wielka dominacja genialnego Rogera Federera skończyła się po roku 2007. A przez cały ostatni sezon padały pytania, czy powróci. Odkąd na światowych kortach pojawił się człowiek z Majorki, tenisowy szczyt drgnął, a szwajcarskiemu mistrzowi było coraz ciężej i ciężej. Wielu ekspertów uważa, że on po prostu nie potrafi grać z Rafaelem Nadalem. Mecze są trudne, długie i wyrównane, ale kropkę nad i stawia ten młodszy. I o ile na początku wspólnej rywalizacji tej dwójki po niczyjej stronie nie rysowała się większa przewaga, o tyle teraz jest już ona wyraźna.

Przed australijskim finałem padały hasła, że Federer ma Nadala „na widelcu” i dostał wielką, największą szansę na pokonanie odwiecznego rywala, zmęczonego po pięciogodzinnej batalii z Verdasco i to w dodatku rozgrywanej dzień później niż półfinał Szwajcara z Roddickiem. Kort zweryfikował wszystko, bo choć Hiszpan na pewno nie był tak świeży, jak zawsze, i tak biegał dość szybko i miał na tyle zapasu energii, aby stoczyć kolejny tasiemcowy pojedynek i go wygrać. Federer momentami grał jak za najlepszych lat, szczególnie w drugim i czwartym secie, ale co się stało w partii piątej, kiedy obaj byli już o krok od rozstrzygnięcia?

„To był na pewno jeden z takich pojedynków w mojej karierze, który, czuję, że mogłem albo powinienem wygrać”, powiedział na pomeczowej konferencji Federer. Jednak właśnie w piątym secie Szwajcar stanął. W 32 minuty oddał partię, w której może i chciał, ale nie mógł nic zdziałać. Wydaje się, że jedynym logicznym wytłumaczeniem jego prostych błędów jest swego rodzaju paraliż, który dopadł go w końcówce spotkania. Zdenerwowanie, strach, który można było dostrzec w jego oczach i usztywnienie, widoczne choćby po gestach, wywołane były prawdopodobnie tym, że Federer za bardzo chciał wygrać ten mecz. A wiadomo, że gdy na korcie się czegoś bardzo chce, spokój, luz i opanowanie zostają pokonane przez nerwy, strach i drżenie rąk.

„Nie możesz przejść przez całe swoje życie jako tenisista, wygrywając każdy mecz. Musisz też żyć z takimi. Ale one bolą nawet bardziej, kiedy jesteś tak blisko, jak na Wimbledonie albo tutaj w Australii. To jest najcięższe w tym wszystkim”, opowiadał.

Próbując znaleźć przyczynę słabszych występów Federera w zeszłym sezonie, padały stwierdzenia o braku motywacji Szwajcara. Niewykluczone, że po czterech latach zwycięstw, przyszedł okres, w którym tego zapału i natchnienia rzeczywiście mu zabrakło. To ludzkie, bo, powtórzę się, ile można wygrywać? Jeśli naprawdę do Federera docierała mniejsza dawka motywacji, to czy jego zachowanie podczas ceremonii dekoracji w Melbourne, nie jest najlepszym z możliwych dowodów, że chęć odnoszenia sukcesów, bicia kolejnych rekordów i walki o następne tytuły powróciła? Szczególnie, jeśli w grę wchodzi rywalizacja z tym, który zabiera mu wszystko…

W pięciu ostatnich konfrontacjach Federer i Nadal spotykali się w finale, z czego trzy ostatnie były tymi wielkoszlemowymi. We wszystkich pięciu triumfował właśnie Hiszpan. Upokorzył Szwajcara na swojej ceglanej nawierzchni w Paryżu, oddając mu tylko cztery gemy, odebrał koronę Wimbledonu, a teraz okazał się lepszy na twardych kortach w Melbourne. Wcześniej zwyciężał w Monte Carlo i Hamburgu. Ostatnie zwycięstwo Federera miało miejsce… w listopadzie 2007 roku podczas Masters Cup w Szanghaju. Czy to mało powodów, aby chcieć, tak bardzo chcieć, zrewanżować się Hiszpanowi i udowodnić jemu, milionom kibiców, a przede wszystkim samemu sobie, że wciąż może wygrywać z każdym, a przede wszystkim właśnie z Nadalem? Wydaje się, że szanse Federera na zdobycie tytułu na Roland Garros, niepokojąco szybką dążą do zera, ale z tym, że ktoś inny, a nie on, dominuje na mączce, mógł się jeszcze pogodzić, w końcu na każdej innej nawierzchni to on był królem. Jednak teraz sytuacja wymyka się Szwajcarowi spod kontroli, bo Nadal zgarnia wszystko i ucieka w rankingu, a na dodatek za plecami czyhają inni.

Po takiej eksplozji emocji podczas ceremonii dekoracji w Australian Open dziennikarze nie mogli nie poruszyć tej sprawy na konferencji prasowej. „W pierwszym momencie jesteś rozczarowany, zszokowany, smutny, wiecie, potem wszystko zaczyna cię nagle przytłaczać”, wyjaśniał Federer. „Problem polega na tym, że nie możesz pójść do szatni, wziąć zimny prysznic i tak po prostu przejść nad tym do porządku dziennego. Nie możesz. Wiesz, że jesteś uziemiony. To najgorsze uczucie. Brutalne”.

To, co wydarzyło się na Rod Laver Arena w nocy z niedzieli na poniedziałek, było również trudne dla Rafaela Nadala. „Rog, przepraszam za dzisiaj”, rzekł ze szczerym współczuciem Hiszpan, zwracając się w stronę Federera. „Naprawdę wiem, jak się teraz czujesz. Pamiętaj, że jesteś wielkim mistrzem i jednym z najlepszych w historii. Pobijesz rekord czternastu wielkoszlemowych tytułów Pete’a Samprasa, jestem pewien”.

Federer wymusił uśmiech i kiwnął głową z wdzięcznością, ale na jego twarzy wciąż malował się ból i nie długo trzeba było czekać, żeby z jego oczu ponownie poleciały łzy.  

Udany dzień dla gospodarzy

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

W środę aż dwóch Chilijczyków odniosło zwycięstwa przed własną publicznością w Vina Del Mar. Zarówno broniący tytułu Fernando Gonzalez, jak i grający z „dziką kartą” Paul Capdeville awansowali do ćwierćfinałów turnieju Movistar Open (ATP World Tour 250).

Fernando Gonzalez, który w pierwszej rundzie otrzymał wolny los, zmierzył się z… Maximo Gonzalezem. Spotkanie było wyrównane – faworyzowany Chilijczyk potrzebował aż 2 godzin i 7 minut, aby pokonać 7:5, 7:6(2) argentyńskiego kwalifikanta.

„Maximo zagrał dobre spotkanie. Nie wiedziałem, czego się po nim spodziewać, dlatego było to dla mnie wyzwanie. Zwłaszcza na początku spotkania, gdy musiałem znaleźć receptę na jego styl gry” – stwierdził po meczu Fernando Gonzalez. Jest on prawdziwą legendą imprezy rozgrywanej w jego ojczyźnie – odniósł w niej dotychczas trzy zwycięstwa, a do ćwierćfinału dotarł po raz siódmy z rzędu.

Ćwierćfinałowym rywalem Fernando Gonzaleza będzie Juan Monaco. Rozstawiony z „piątką” Juan Monaco pokonał 6:3, 6:3 Włocha Potito Starace. Teraz nadarzy się okazja do przeprowadzeniu pojedynku pomiędzy ubiegłorocznymi finalistami Movistar Open. Przed rokiem spotkanie Gonzaleza z Monaco nie doszło do skutku ze względu na kontuzję Argentyńczyka.

Zwycięstwo odniósł także Paul Capdeville. 25-letni mieszkaniec Vitacury pokonał 6:4, 6:3 Hiszpana Daniela Gimeno-Travera i zapewnił sobie miejsce w ćwierćfinale. Kluczem do zwycięstwo był dla Chilijczyka serwis oraz bardzo wysoka skuteczność przy obronie break pointów – 5/5.

„Jestem zadowolony ze swojej gry w tym tygodniu. Występ przed własną publicznością zawsze jest wyjątkowy, dzisiaj to mi pomogło” – powiedział Capdeville.

Największą niespodzianką środowej rywalizacji w Vina Del Mar była porażka turniejowej „trójki”, Alberta Montanesa. 28-letni Hiszpan uległ urugwajskiemu kwalifikantowi Pablo Cuevasowi.

Wyniki drugiej rundy singla:
Fernando Gonzalez (Chile, 1) – Maximo Gonzalez (Argentyna, Q) 7:5, 7:6(7)
Juan Monaco (Argentyna, 5) – Potito Starace (Włochy) 6:3, 6:3
Pablo Cuevas (Urugwaj, Q) – Albert Montanes (Hiszpania, 3) 7:6(2), 6:4
Paul Capdeville (Chile, WC) – Daniel Gimeno-Traver (Hiszpania) 6:4, 6:3

Zobacz komplet środowych wyników turnieju Movistar Open w Vina Del Mar!

Polki lepsze od Rumunek

/ Tomasz Krasoń , źródło: fedcup.com/własne, foto: fedcup.com

Polskie tenisistki pokonały 2:1 Rumunki w pierwszym spotkaniu fazy grupowej Pucharu Federacji. Nasze zawodniczki startują w Tallinie w rozgrywkach Grupy I Strefy Euroafrykańskiej. Punkty dla polski zdobyła Agnieszka Radwańska w singlu oraz debel Klaudia Jans i Alicja Rosolska.

Pojedynek z Rumunkami nie zaczął się po myśli naszego zespołu. Inauguracyjny mecz przegrała powołana do reprezentacji w trybie awaryjnym Katarzyna Piter. Niespełna 18-letnia poznanianka przegrała 1:6, 4:6 z Monicą Niculescu – tenisistką pierwszej pięćdziesiątki rankingu WTA.

W kolejnym spotkaniu pewne zwycięstwo odniosła Agnieszka Radwańska. 19-letnia Polka pokonała 6:1, 6:3 Soranę Cirstea, która w czasach juniorskich miała patent na naszą najlepszą singlistkę. W Tallinie zdecydowanie lepsza oddała się krakowianka, oddając młodszej o rok Cirstei zaledwie 4 gemy.

Losy starcia z Rumunkami musiał rozstrzygnąć debel. Wprawdzie Klaudia Jans i Alicja Rosolska nie rozpoczęły zbyt dobrze meczu z Soraną Cirsteą i Monicą Niculescu, ale w jego dalszej części udowodniły, że są dziesiątą parą rankingu Race. Polki triumfowały6:4, 6:0 i zapewniły drużynie kierowanej przez Tomasza Wiktorowskiego pierwsze zwycięstwo w tegorocznym Pucharze Federacji.

Dzisiaj nasz zespół zmierzy się ze Szwecją, która pierwszego dnia ograła 3:0 Bośnię i Hercegowinę. Trzon skandynawskiej drużyny stanowią dwie zawodniczki – Sofia Arvidsson i Johanna Larsson.

Polki zrewanżowały się Rumunkom za porażkę w ubiegłorocznym Pucharze Federacji rozgrywanym na Węgrzech i wyrównały bilans konfrontacji z tym zespołem na 2:2.

Polska – Rumunia 2:1
Monica Niculescu – Katarzyna Piter (Polska) 6:1, 6:4
Agnieszka Radwańska (Polska) – Sorana Cirstea (Rumunia) 6:1, 6:3
K. Jans, A. Rosolska (Polska) – S. Cirstea, M. Niculescu (Rumunia) 6:4, 6:0

Zobacz komplet środowych wyników Grupy I Strefy Euroafrykańskiej Pucharu Federacji!